'Ανήθικη' πρόταση

Πως περάσατε το σαββατοκύριακο? Κλασική ερώτηση. Λοιπόν, έχετε παρατηρήσει σε κάτι ταινίες που κάνουν μια ερώτηση στον πρωταγωνιστή/τρια και του περνάει απ'το μυαλό η πραγματική απάντηση που θα έκανε τους άλλους να κοκκινίσουν/το βάλουν στα πόδια/του ρίξουν μπουνιά, οπότε λέει κάτι κλασικό και δοκιμασμένο και όλοι γυρίζουν στις δουλειές τους? Κάπως έτσι ξεκίνησε η μέρα μου τη Δευτέρα. Με τους συναδέλφους να με ρωτάνε 'πως πέρασες το σαββατοκύριακο' και εγώ να αργώ δύο δευτερόλεπτα πάνω απ'το κανονικό μέχρι να τους πω 'Ήσυχα, σπίτι'. Μέχρι να τους πω ψέμματα δηλαδή και σ'αυτά τα 2 δευτρόλεπτα να περάσει μια εικόνα απ'το μυαλό μου που θα σόκαρε τους αποδέκτες της απάντησης.
Έγινα μυστήρια ε? Aς αρχίσω λοιπόν απ'την αρχή. Ήταν Πέμπτη, ημέρα που ο Θ. έχει εφημερία. Ο συνάδελφος που έχει μαζί του όμως έλειπε εκείνη την μέρα, οπότε προσφέρθηκα να τον αντικαταστήσω. Έτσι βρέθηκα στο προαύλιο του σχολείου κάνοντας γύρους και φωνάζοντας στα παιδιά να μην χτυπιούνται και να μην μαλώνουν. Συνήθως οι εφημερεύοντες βρίσκονται ο κθένας σε διαφορετική μεριά του προαύλιου για να ελέγχουν όλο τον χώρο αλλά σε κάποιες φάσεις συναντιούνται στη μέση. Καθώς λοιπόν βρεθήκαμε και μεις στη μέση του χώρου και σταθήκαμε ο ένας δίπλα στον άλλο, κοιταζοντας και οι δύο ευθεία μπροστά για να ελέγχουμε τα παιδιά, μου μίλησε πρώτος. ''Θέλεις να έρθεις μαζί μου το σαββατοκύριακο στην Αθήνα?'' Να τη η 'ανήθικη' πρόταση! Μέχρι τώρα αυτό που κάναμε έμοιαζε με επαναλαμβανόμενα one night stands, που όμως δεν μας έπαιρναν χρόνο. Ένα ολόκληρο σαββατοκύριακο όμως σε πετάει σε άλλη κατηγορία. Στην επίσημη 'άλλη'. 'Τί εννοείς?' του είπα, σκεπτόμενη ένα χείμμαρο από δικαιολογίες που θα έλεγε εκείνος στο σπίτι και πως του ήρθε τώρα να μου το πει αυτό ενώ ξέρει τα όρια. 'Ξέρω τι σκέφτεσαι. Δεν είναι κάτι που το φτιάχνω για σένα. Αυτό το σαββατοκύριακο θα κατέβω έτσι κι αλλιώς Αθήνα, μόνος. Απλώς σε θέλω μαζί μου. Αν μπορείς έρχεσαι. Αν όχι, κανένα πρόβλημα. Εκτός του ότι θα σκεφτόμαστε ο ένας τον άλλο ενώ θα μπορούσαμε να κάνουμε έρωτα' Και μ'αυτά, συνέχισε τον κύκλο της εφημερίας του.
Εκείνη τη μέρα στο σπίτι το σκεφτόμουν συνέχεια. Αν άκουγα την παρόρμησή μου, θα έφτιαχνα ένα σακ βουαγιάζ και θα έφευγα μαζί του με τη μια. Αλλα δεν ήταν τόσο απλά τα πράγματα. Έπρεπε όλα να γίνουν με σχέδιο. Να έχει αυτός δικαιολογία, εγώ το ίδιο (γιατί μπορεί να μένω μόνη αλλά δεν μπορώ να εξαφανιστώ από προσώπου γης για 2 μέρες) και επίσης πέρα από τα πρακτικά ζητήματα, πέρα από την αλλαγή στους κανόνες αυτής της 'σχέσης', με προβλημάτιζε η ιδέα να μεινουμε μαζί 2 μέρες. Είμαστε 2 άνθρωποι που δουλεύουμε μαζί αλλά βρικόμαστε ουσιαστικά στα διαλείμματα, δεν ξέρουμε πραγματικά ο ένας τον άλλο, μας ενώνει μια σωματική έλξη αλλά πως θα είμαστε μαζί, κανείς μας δεν το ξέρει...Και το θέμα είναι, θα ήθελε να το μάθει? Θα ωφελούσε σε κάτι?Μήπως θα μας έβαζε σε ένα τριπάκι που πάλευα να αποφύγω από την αρχή?
Μ'αυτές τις σκέψεις ήρθε η Παρασκευή, δεν μπορούσαμε να πούμε κουβέντα και μόνο στο σχόλασμα με πέτυχε και μου είπε 'Αύριο φεύγω γύρω στις 10. Αν θες να έρθεις, έλα με το αμάξι μεχρι ...(παραλείπω όνομα περιοχής) και θα σε περιμένω εκεί μέχρι τις 11. Θέλω να πάμε μαζί Αθήνα.' 'Δεν ξέρω' του είπα. 'Εσύ αποφασίζεις'
Είχε φτάσει Παρασκευή βράδυ και είχα αποφασίσει να μην πάω. Δεν μου χρειαζόταν. Πήγα στο βιντεοκλαμπ, πήρα ταινίες για το σαββατοκύριακο και έπεσα για ύπνο. Ξύπνησα χωρίς ξυπνητήρι στις 9 και 10. Έβαλα βιαστικά μια αλλαξιά ρούχα και ένα νυχτικό σε μια τσάντα, πήρα κινητό, αντισυλλιπτικα, πορτοφόλι και κλειδιά αυτοκινήτου και μπήκα στο αμάξι. Λειτούργησα σχεδόν ενστικτωδώς. Είχα ανάγκη να το ζήσω αυτό, να το παω μέχρι τέλους. Ήθελα να έχω την αίσθηση να κάνω έρωτα μαζί του, όχι βιαστικό σεξ. Η m. είχε γράψει σε ένα σχόλιο την προηγούμενη φορά 'θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό'.. Ακριβώς έτσι ένιωθα.
Έγινε όπως μου είπε. Οδήγησα μέχρι ένα σημείο και τον βρήκα να με περιμένει στο δικό του αμάξι. Άφησα το δικό μου και ξεκινήσαμε. Ήταν περίεργα στην αρχή. Σκεφτόμουν πού πάω, τι κάνω? Δεν πολυμιλούσαμε. Μετά, δεν άντεξα 'Τι είπες στη γυναίκα σου?' 'Έχουμε ένα σαββατοκύριακο το χρόνο ο καθένας για τον εαυτό του. Αυτό είναι το δικό μου'. Μια ερώτηση  με έκαιγε. 'Πες μου, το έχεις ξανακάνει?' 'Να την απατήσω? Όχι, είσαι η πρώτη. Και δεν νομίζω να υπάρξει άλλη. Ξέρω τι σκέφτεσαι, λες ναι καλά. Αλλά είναι πολύ για μένα. Ξέρω ότι θα φύγεις του χρόνου και δεν με παίρνει να σ'ερωτευτώ και ούτε θέλω να τα τινάξω όλα στον αέρα. Είναι μόνο ένα σαββατοκύριακο και δεν θα γίνει πάλι'  Δεν με παίρνει να σ'ερωτευτώ..Ούτε έμενα με παίρνει.
Πως ήταν λοιπόν αυτό το σαββατοκύριακο? Ήταν σαν όνειρο. Δεν το λεώ με τη ρομαντική διάθεση, το λέω με τον τρόπο ότι πως βλέπεις ένα όνειρο-άσχετα αν είναι καλό ή κακό- και ξυπνάς μες στον ύπνο σου και είσαι κάπου ενδιάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα.. Έτσι.. Μείναμε σε ένα ξενοδοχείο. Βγήκαμε έξω μόνο μια φορά για φαγητό. Μιλήσαμε όσο δεν έχουμε μιλήσει αυτον τον ενάμιση χρόνο που γνωριζόμαστε. Και κάναμε πολλές φορές έρωτα. Αυτό το κομμάτι θα μείνει τόσο έντονα χαραγμένο μέσα μου. Δεν γίνεται να ταιριάζουν τόσο πολύ δύο σώματα που δεν μπορούν να είναι μαζί..Είναι αδιέξοδο..Κι όμως εμείς συγχρονιστήκαμε τέλεια..
Γυρίσαμε Κυριακή βράδυ. Στη διαδρομή ένιωθα μια γλυκό μούδιασμα καθώς ακουμπούσα πάνω του και έκλεινα που και που τα μάτια. Μ'άφησε στο αμάξι μου, πήγαμε χωριστά σπίτια μας. Με το που μπήκα σπίτι έπεσα στο κρεβάτι και πριν με πάρει ο ύπνος σκέφτηκα ότι το να ξυπνήσω την Δευτέρα για πρώτη φορά μου φαινόταν τόσο απογοητευτικό...