'Ανήθικη' πρόταση

Πως περάσατε το σαββατοκύριακο? Κλασική ερώτηση. Λοιπόν, έχετε παρατηρήσει σε κάτι ταινίες που κάνουν μια ερώτηση στον πρωταγωνιστή/τρια και του περνάει απ'το μυαλό η πραγματική απάντηση που θα έκανε τους άλλους να κοκκινίσουν/το βάλουν στα πόδια/του ρίξουν μπουνιά, οπότε λέει κάτι κλασικό και δοκιμασμένο και όλοι γυρίζουν στις δουλειές τους? Κάπως έτσι ξεκίνησε η μέρα μου τη Δευτέρα. Με τους συναδέλφους να με ρωτάνε 'πως πέρασες το σαββατοκύριακο' και εγώ να αργώ δύο δευτερόλεπτα πάνω απ'το κανονικό μέχρι να τους πω 'Ήσυχα, σπίτι'. Μέχρι να τους πω ψέμματα δηλαδή και σ'αυτά τα 2 δευτρόλεπτα να περάσει μια εικόνα απ'το μυαλό μου που θα σόκαρε τους αποδέκτες της απάντησης.
Έγινα μυστήρια ε? Aς αρχίσω λοιπόν απ'την αρχή. Ήταν Πέμπτη, ημέρα που ο Θ. έχει εφημερία. Ο συνάδελφος που έχει μαζί του όμως έλειπε εκείνη την μέρα, οπότε προσφέρθηκα να τον αντικαταστήσω. Έτσι βρέθηκα στο προαύλιο του σχολείου κάνοντας γύρους και φωνάζοντας στα παιδιά να μην χτυπιούνται και να μην μαλώνουν. Συνήθως οι εφημερεύοντες βρίσκονται ο κθένας σε διαφορετική μεριά του προαύλιου για να ελέγχουν όλο τον χώρο αλλά σε κάποιες φάσεις συναντιούνται στη μέση. Καθώς λοιπόν βρεθήκαμε και μεις στη μέση του χώρου και σταθήκαμε ο ένας δίπλα στον άλλο, κοιταζοντας και οι δύο ευθεία μπροστά για να ελέγχουμε τα παιδιά, μου μίλησε πρώτος. ''Θέλεις να έρθεις μαζί μου το σαββατοκύριακο στην Αθήνα?'' Να τη η 'ανήθικη' πρόταση! Μέχρι τώρα αυτό που κάναμε έμοιαζε με επαναλαμβανόμενα one night stands, που όμως δεν μας έπαιρναν χρόνο. Ένα ολόκληρο σαββατοκύριακο όμως σε πετάει σε άλλη κατηγορία. Στην επίσημη 'άλλη'. 'Τί εννοείς?' του είπα, σκεπτόμενη ένα χείμμαρο από δικαιολογίες που θα έλεγε εκείνος στο σπίτι και πως του ήρθε τώρα να μου το πει αυτό ενώ ξέρει τα όρια. 'Ξέρω τι σκέφτεσαι. Δεν είναι κάτι που το φτιάχνω για σένα. Αυτό το σαββατοκύριακο θα κατέβω έτσι κι αλλιώς Αθήνα, μόνος. Απλώς σε θέλω μαζί μου. Αν μπορείς έρχεσαι. Αν όχι, κανένα πρόβλημα. Εκτός του ότι θα σκεφτόμαστε ο ένας τον άλλο ενώ θα μπορούσαμε να κάνουμε έρωτα' Και μ'αυτά, συνέχισε τον κύκλο της εφημερίας του.
Εκείνη τη μέρα στο σπίτι το σκεφτόμουν συνέχεια. Αν άκουγα την παρόρμησή μου, θα έφτιαχνα ένα σακ βουαγιάζ και θα έφευγα μαζί του με τη μια. Αλλα δεν ήταν τόσο απλά τα πράγματα. Έπρεπε όλα να γίνουν με σχέδιο. Να έχει αυτός δικαιολογία, εγώ το ίδιο (γιατί μπορεί να μένω μόνη αλλά δεν μπορώ να εξαφανιστώ από προσώπου γης για 2 μέρες) και επίσης πέρα από τα πρακτικά ζητήματα, πέρα από την αλλαγή στους κανόνες αυτής της 'σχέσης', με προβλημάτιζε η ιδέα να μεινουμε μαζί 2 μέρες. Είμαστε 2 άνθρωποι που δουλεύουμε μαζί αλλά βρικόμαστε ουσιαστικά στα διαλείμματα, δεν ξέρουμε πραγματικά ο ένας τον άλλο, μας ενώνει μια σωματική έλξη αλλά πως θα είμαστε μαζί, κανείς μας δεν το ξέρει...Και το θέμα είναι, θα ήθελε να το μάθει? Θα ωφελούσε σε κάτι?Μήπως θα μας έβαζε σε ένα τριπάκι που πάλευα να αποφύγω από την αρχή?
Μ'αυτές τις σκέψεις ήρθε η Παρασκευή, δεν μπορούσαμε να πούμε κουβέντα και μόνο στο σχόλασμα με πέτυχε και μου είπε 'Αύριο φεύγω γύρω στις 10. Αν θες να έρθεις, έλα με το αμάξι μεχρι ...(παραλείπω όνομα περιοχής) και θα σε περιμένω εκεί μέχρι τις 11. Θέλω να πάμε μαζί Αθήνα.' 'Δεν ξέρω' του είπα. 'Εσύ αποφασίζεις'
Είχε φτάσει Παρασκευή βράδυ και είχα αποφασίσει να μην πάω. Δεν μου χρειαζόταν. Πήγα στο βιντεοκλαμπ, πήρα ταινίες για το σαββατοκύριακο και έπεσα για ύπνο. Ξύπνησα χωρίς ξυπνητήρι στις 9 και 10. Έβαλα βιαστικά μια αλλαξιά ρούχα και ένα νυχτικό σε μια τσάντα, πήρα κινητό, αντισυλλιπτικα, πορτοφόλι και κλειδιά αυτοκινήτου και μπήκα στο αμάξι. Λειτούργησα σχεδόν ενστικτωδώς. Είχα ανάγκη να το ζήσω αυτό, να το παω μέχρι τέλους. Ήθελα να έχω την αίσθηση να κάνω έρωτα μαζί του, όχι βιαστικό σεξ. Η m. είχε γράψει σε ένα σχόλιο την προηγούμενη φορά 'θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό'.. Ακριβώς έτσι ένιωθα.
Έγινε όπως μου είπε. Οδήγησα μέχρι ένα σημείο και τον βρήκα να με περιμένει στο δικό του αμάξι. Άφησα το δικό μου και ξεκινήσαμε. Ήταν περίεργα στην αρχή. Σκεφτόμουν πού πάω, τι κάνω? Δεν πολυμιλούσαμε. Μετά, δεν άντεξα 'Τι είπες στη γυναίκα σου?' 'Έχουμε ένα σαββατοκύριακο το χρόνο ο καθένας για τον εαυτό του. Αυτό είναι το δικό μου'. Μια ερώτηση  με έκαιγε. 'Πες μου, το έχεις ξανακάνει?' 'Να την απατήσω? Όχι, είσαι η πρώτη. Και δεν νομίζω να υπάρξει άλλη. Ξέρω τι σκέφτεσαι, λες ναι καλά. Αλλά είναι πολύ για μένα. Ξέρω ότι θα φύγεις του χρόνου και δεν με παίρνει να σ'ερωτευτώ και ούτε θέλω να τα τινάξω όλα στον αέρα. Είναι μόνο ένα σαββατοκύριακο και δεν θα γίνει πάλι'  Δεν με παίρνει να σ'ερωτευτώ..Ούτε έμενα με παίρνει.
Πως ήταν λοιπόν αυτό το σαββατοκύριακο? Ήταν σαν όνειρο. Δεν το λεώ με τη ρομαντική διάθεση, το λέω με τον τρόπο ότι πως βλέπεις ένα όνειρο-άσχετα αν είναι καλό ή κακό- και ξυπνάς μες στον ύπνο σου και είσαι κάπου ενδιάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα.. Έτσι.. Μείναμε σε ένα ξενοδοχείο. Βγήκαμε έξω μόνο μια φορά για φαγητό. Μιλήσαμε όσο δεν έχουμε μιλήσει αυτον τον ενάμιση χρόνο που γνωριζόμαστε. Και κάναμε πολλές φορές έρωτα. Αυτό το κομμάτι θα μείνει τόσο έντονα χαραγμένο μέσα μου. Δεν γίνεται να ταιριάζουν τόσο πολύ δύο σώματα που δεν μπορούν να είναι μαζί..Είναι αδιέξοδο..Κι όμως εμείς συγχρονιστήκαμε τέλεια..
Γυρίσαμε Κυριακή βράδυ. Στη διαδρομή ένιωθα μια γλυκό μούδιασμα καθώς ακουμπούσα πάνω του και έκλεινα που και που τα μάτια. Μ'άφησε στο αμάξι μου, πήγαμε χωριστά σπίτια μας. Με το που μπήκα σπίτι έπεσα στο κρεβάτι και πριν με πάρει ο ύπνος σκέφτηκα ότι το να ξυπνήσω την Δευτέρα για πρώτη φορά μου φαινόταν τόσο απογοητευτικό...

Χωρίς δεύτερες σκέψεις

Διαβάζοντας τα σχόλια στην τελευταία ανάρτηση έγινε ακόμα πιο έντονο ένα συναίσθημα που είχα αρχίσει να αισθάνομαι εδώ και λίγο καιρό..Ότι πια δεν είμαστε ξένοι..Ναι,σίγουρα δεν γνωριζόμαστε, ούτε είμαστε φίλοι αλλά παρολαυτά κάτι μας ενώνει. Νομίζω ότι η καλύτερη τοποθέτηση θα ήταν η εξής: Είμαστε άγνωστοι αλλά όχι ξένοι. Γιατί εγώ σας μιλάω για πράγματα που δεν ξέρει κανείς άλλος και εσείς μπορεί απλώς να διαβάζετε ή να μου απαντάτε κιόλας, με το να μοιράζεστε με τη σειρά σας κάτι δικό σας. Μπορώ να περιγράψω το συναίσθημα που έχω όταν ετοιμάζομαι να διαβάσω ένα νέο σχόλιο σαν μια ζεστασιά που απλώνεται μέσα μου και νιώθω πολύ τυχερή..Γι'αυτό, για τη Ziggy, την Chrissa, την m. και τον Dealsend, και ίσως και για άλλους που με διαβάζουν αλλά δεν τους ξέρω, το όνομά μου δεν είναι Other Woman..Δεν είμαι πιστεύω μόνο η άλλη γυναίκα πια για εσάς..Είμαι η Εύα..

Καινούργια εβδομάδα, νέος μήνας, η Άνοιξη..Την προηγούμενη εβδομάδα έκανα τις απαραίτητες κινήσεις για να διασφαλίσω ότι δεν θα ξαναπεράσω την ίδια αγωνία. Τελικά η επίσκεψη σε γυναικολόγο ήταν απαραίτητη γιατί με τα αντισυλλυπτικά θα φτιάξει και η περίοδος μου. Αν υπάρχει μια λέξη που μπορεί να χαρακτηρίσει κάποιες αποφάσεις μου την περίοδο αυτή είναι ο έλεγχος. Όχι όμως με την έννοια που έδινα λίγο καιρό πριν. Ελέγχεις αυτά που ελέγχονται. Τελικά τα συναισθήματα δεν κοντρολάρονται τόσο εύκολα. Απλώς ξέρω πια τι θέλω. Θέλω τον Θ. Δεν θέλω να έχουμε κανονική σχέση ούτε να χωρίσει και να είμαστε μαζί. Θέλω να εξερευνήσουμε λίγο ακόμα αυτήν την ερωτική έλξη που πρώτη φορά ένιωσα μαζί του και για να είμαι ειλικρινής δεν είμαι σίγουρη ότι θα ξαναβρώ. Ξέρω πια ότι του χρόνου δεν θα είμαι εδώ, είτε γιατί θα έχω περάσει στο μεταπτυχιακό και θα έχω επιστρέψει Αθήνα είτε γιατί θα δηλώσω άλλη περιοχή για μετάθεση..Δεν πρόκειται λοιπόν εκ των πραγμάτων ότι έχουμε να κρατήσει για πολύ..όπως το βλέπω, με το Πάσχα που θα είμαι Αθήνα, 3 μήνες το πολύ..Δεν μπορώ να μπω στο μυαλό ή στην καρδιά του και να ξέρω τι θα είμαι εγώ για εκείνον..μια ανάσα από το γάμο του, την καθημερινότητά του, μία κρίση ηλικίας και αποφάσεων, ένα απωθημένο..Μία εκτόνωση? Δεν ξέρω..πάντως από τη μεριά μου, μετά από αυτή τη συζήτηση που είχαμε αφήσει στη μεση, του ξεκαθάρισα τη θέση μου.
Ήταν δύο μέρες μετά την επαλήθευση του αρνητικού τεστ εγκυμοσύνης. Εκείνες τις μέρες ήμουν κάπως σκεφτική και δύσθυμη..Με είχε επηρεάσει το σκηνικό. Και παρότι δεν ήμουν έγκυος, οι αναγούλες συνέχιζαν ακάθεκτες. Αρκετά παιδιά από την τάξη μου λείπανε. Προφανώς περνούσα και εγώ την ίωση αλλά με τον χειρότερο τρόπο, ο οποίος δεν είναι να είσαι τέζα γιατί τότε μένεις στο κρεβάτι σου, παίρνεις τα φάρμακα σου και αναρρώνεις αλλά με τον τρόπο του ότι είσαι ντεμί άρρωστη. Δηλαδή έχεις μονίμως δέκατα, τα οποία σε τσακίζουν αλλά δεν είσαι του θανατά άρα πας δουλειά με το κεφάλι βαρύ, με πονόκοιλο και αναγούλες. Τέλος πάντων, ένιωθα τόσο χάλια που δεν κατέβηκα καν στο γραφείο των δασκάλων και έμεινα στη τάξη να διορθώνω κάτι εκθέσεις που όμως διάβαζα κάθε γραμμή δυο-τρεις φορές για να την καταλάβω και να πάω παρακάτω. Εκεί λοιπόν που διόρθωνα, τον βλέπω να στέκεται στην κάσα της πόρτας. Με ρώτησε αν είμαι καλά και του είπα ότι είμαι μέτρια. Τον ρώτησα και εγώ για το γιο του γιατί την προηγούμενη μέρα είχε κάνει εμετό στο διάλειμμα και τον ειχε παέι σπίτι. Μου είπε ότι ήταν καλύτερα. Καθόμασταν για λίογ χωρίς να λέμε κάτι. Η φίλη μας η αμηχανία. Ταυτόχρονα σκεφτόμουν ότι θα ήθελα να με φιλήσει. "Εμείς τί κάνουμε?" με ρώτησε. "Περιμένουμε" του απάντησα. "Τι ακριβώς?"."Να μην μπορούμε άλλο". Χτύπησε κουδούνι και σκέφτηκα ότι δεν θα είχε χρόνο να μου απαντήσει κάτι αλλά πρόλαβε και μου είπε ότι αν περιμένουμε να φτασουμε σε αυτό το σημείο, εκείνος έχει ήδη φτάσει και απλώς συγκρατείται. "Τότε μη το κάνεις άλλο" ήταν η τελευταία μου φράση πριν τα πρώτα παιδιά γεμίσουν τον διάδρομο. Με κοίταξε με μία λάμψη στο βλέμμα και έφυγε για την τάξη του.
Ήταν Τετάρτη οπότε είχαμε στη διάθεση μας 2 μέρες πριν το σαββατοκύριακο. Θα μπορούσαμε να βρεθούμε στο κενό μας της Πέμπτης αλλά προέκυψε και ένα κενό της διευθύντριας και έκατσε στο γραφείο μαζί μας οπότε κανένας από τους 2 μας δε ρισκάρισε να εξαφανιστουμε. Την Παρασκευή έχουμε εξάωρο χωρίς κενά και οι δυο μας και ππαραμείναμε να ρίχνουμε κλεφτές ματιές ο ένας στον άλλο στα διαλλείμματα ή να αγγιζόμαστε τυχαία. Αυτες οι καθυστερήσεις στο να βρεθούμε μετά από τόσο καιρό που έχουμε να κάνουμε σεξ, λειτουργούν απίστευτα διεγερτικά. Όλο το σαββατοκύριακο τον σκεφτόμουν, μέχρι και ερωτικό όνειρο μαζί του είδα. Τον ήθελα απεγνωσμένα, όσο δεν τον είχα ποθήσει τόσο καιρό. Η απόφαση μου να λειτουργήσω ενστικτωδώς με απελευθέρωσε. Σήμερα φορούσα ένα φουστάνάκι στο σχολείο, όχι γιατί ήθελα να είμαι κοκέτα αλλά γιατί ήθελα κάτι χωρίς εμπόδια. Την τρίτη ώρα, την ώρα που εγώ έχω Αγγλικά και εκείνος Γυμναστική, η αίθουσα των υπολογιστών άνοιξε ξανά και κλεΊδωσε αμέσως. Ήταν το πιο καυτό σεξ που έχουμε κάνει μέχρι τώρα. Με προφύλαξη. Αλλά και έναν δυνατό οργασμό που έπρεπε να δαγκώσω το δέρμα του πανω από το πουκάμισο για να πνίξω τη φωνή μου. Ευτυχώς άφησα ένα πρόσκαιρο μόνο κοκκίνισμα στο δερμα του, που σε 5 λεπτά είχε φύγει. Και όσο κι αν ακούγεται κυνικό, ναι, το σεξ αυτό δεν χωρά δεύτερες σκέψεις.