Και η ζωή συνεχίζεται..

Hallo, hallo, hallo...βρήκα δυο στιγμές ησυχίας και απομόνωσης και κάθομαι επιτέλους να γράψω..Το περίμενα με μεγάλη ανυπομονησία γιατί έχω ένα σκασμό νέα να πω και τόσο καιρό δεν έβρισκα τον χρόνο να τα γράψω. Τώρα όμως είμαι εδώ και ξεκινάω.
Λοιπόν μπορεί να το έχετε καταλάβει αλλά έχω κολλήσει με τον Λ. Νομίζω ότι ξεκίνησα πολύ χαλαρά, δηλαδή θυμάστε πως ξεκίνησα, με τι συναισθηματικές αποσκευές..τέλος πάντων, βγαίναμε στην αρχή πιο πολύ γιατί τον πήγαινα πολύ σαν τύπο και τελικά κατάλαβα ότι μετράει πάρα πολύ αυτό στην πορεία της σχέσης..και να μπορείτε να γελάτε με τα ίδια πράγματα, να έχετε έναν κοινό κώδικα, σε κάνει ομάδα, πάει και τελείωσε. Βέβαια δεν μου ήταν αδιάφορος ως προς τα εξωτερικά του χαρίσματα, ίσα ίσα, μου άρεσε το στυλάκι του λίγο hipster, λίγο σοβαρό όπου πρέπει και λίγο αξύριστο (προσωπική αδυναμία το τελευταίο) που δεν έμοιαζε πολύ με τις προηγούμενες σχέσεις μου. Όμως ήμουν λίγο κρατημένη στην αρχή. Λίγο με τα μπερδεμένα μου συναισθήματα για τον Θ., λίγο με το ότι όταν βγαίνεις με κάποιον που τον ξέρεις από τα Γυμνασιακά σου χρόνια, όσο κι αν έχετε χαθεί στην πορεία, κάτι σου κάνει..επειδή σε ξέρει από την πιο άχαρη ηλικία ίσως? όμως περνάγαμε τόσο καλά στα ραντεβού (γιατί προηγήθηκαν πολλά πριν, εχμμ, κάνουμε μια πιο στενή γνωριμία) που κάπως λύθηκα και εγώ και έτσι ένα βράδυ που βλέπαμε dvd (δεύτερη παρένθεση- το ξέρω κουραστικές οι παρενθέσεις, δε θα ξαναβάλω-βλέπαμε Ταραντίνο έτσι πολύ αυθόρμητα και ωραία κάναμε έρωτα). Μπορεί με τον Θ. να υπήρχε ένα σχεδόν εκρηκτικό πάθος αλλά με τον Λ. υπήρχε μια γλυκιά αίσθηση και μία τρυφερότητα που με έκαναν χαρούμενη. Τα έχουμε βρει πολύ καλά και παρότι ο χρόνος μας είναι από περιορισμένος μέχρι εντελώς ανύπαρκτος ειδικά τις καθημερινές, αποζητάμε ο ένας τη συντροφιά του άλλου. Πλέον έχουν φτιάξει τα πράγματα και με τον Κ., τον συγκάτοικο του Λ. με τον οποίο είχαμε μια πιο αμήχανη σχέση. Τώρα που είδε ότι νοιάζομαι πραγματικά τον φίλο του και ότι εγώ τον συμπαθώ τον ίδιο, περνάμε μια χαρά και είναι και γαμώ τα παιδιά..απλώς λίγο στρείδι που θέλει το χρόνο του..και μια βραδιά με ρακόμελα που γίναμε λίγο λιώμα οι 3 μας και μας είπε τα προσωπικά του (που τον βασανίζει μία τσούπρα που αυτός γουστάρει τρελά και αυτή τον παίζει κανονικά και τον έχει αναπληρωματικό)
Να σας πω τώρα τα κακά? Η΄ τέλος πάντων τα όχι τόσο καλά για να μην είμαι και απαισιόδοξη? Ο Λ. έπεσε θύμα της κρίσης και κυρίως της κρίσης του τύπου και σε ένα από τα τρία έντυπα με τα οποία συνεργάζεται του είπαν ότι δεν θα τον χρειαστούν άλλο. Λόγω περικοπών κτλ. Ο Λ. το πήρε βαριά γιατί όσο κι αν σου λένε 'δε φταίει η ποιότητα της δουλειάς σου, απλώς κάποιοι έπρεπε να φύγουν' εσύ αμφισβητείς τη δουλειά σου και λες μήπως δεν είμαι καλός..Και ο Λ. άνθρωπος είναι και είχε τα κυκλοθυμικά του αλλά εκεί είσαι βράχος, και αν τον άνθρωπό σου τον θαυμάζεις στ' αλήθεια δεν είναι δύσκολο να του το δείξεις και να του ανυψώσεις το ηθικό. Οπότε τώρα συνεχίζει ακάθεκτος να δουλεύει στα άλλα δύο έντυπα και μέχρι να βρει κι άλλο βοηθάει το κορίτσι του και σε καμιά εργασία που έχω πήξει!
Επίσης η Ε. παρότι τέλειωσε το ΜΑ της, κάθισε Λονδίνο γιατί βρήκε δουλειά και δεν πέθαινε κιόλας να γυρίσει Ελλάδα αμέσως, και ναι είναι πολύ καλό και χαίρομαι γι'αυτήν αλλά εντελώς εγωιστικά μου λείπει η παρέα της. Ο Α. είναι φαντάρος και μάλιστα στον Έβρο, οπότε τον προσέχουμε μην πάει και φουντάρει πουθενά, ε αυτά..
Σας αφήνω για τώρα, ξεκινάει ένα σ/κ αφιερωμένο στον Λ. πάμε εκδρομή! φιλιά πολλά πολλά i missed you!