Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010

6 μήνες being 'his woman'

Τελικά όταν κάνεις ένα εκατομμύριο πράγματα, δεν σου μένει χρόνος ούτε να σκεφτείς, ούτε να αναπολήσεις, ούτε τίποτα. Μόνο να ζεις την στιγμή. Και αυτό πιστεύω είναι καλό. Δεν είναι τυχαίο που η συνταγή για όλες τις απογοητεύσεις είναι η εργασιοθεραπεία. Εγώ βέβαια, φτου να μη με ματιάσω, τις έχω ξεπεράσει τις απογοητεύσεις μου και βαδίζω σε έναν δρόμο στρωμένο, βατό και σχεδόν όπως θα τον ήθελα. Πηγαίνω στο σχολείο μου το πρωί , όπου φέτος έχω Τρίτη και τα παιδάκια ακόμα μου φαίνονται πολύ μικρά για να καταλάβουν αυτά που τους λέω, μετά 3 φορές την εβδομάδα τρέχω κέντρο για το μεταπτυχιακό, κάνω και ένα ιδιαίτερο και γυρίζω σπίτι έτοιμη να πέσω σ'έναν γλυκό ύπνο. Όμως δεν πέφτω. Είτε θα προετοιμάσω το μάθημα της επόμενης μέρας, είτε θα ασχοληθώ με διάβασμα/εργασίες μεταπτυχιακού, είτε θα βρω το κουράγιο να ξαναβγώ από το σπίτι και να πάω για καφέ/ποτάκι/βόλτα με τον καλό μου και/ή τους φίλους μου. Τα σαββατοκύριακα είναι πιο χαλαρά, κυρίως οι Κυριακές το πρωί με χουχούλιασμα στο κρεβάτι (ποια είναι υπναρού?χμμμ), καφέ και εφημερίδες. Στην ειδυλλιακή εικόνα προσθέστε βέβαια τον συγκάτοικο του Λ. (ευτυχώς σπάνια ξυπνάει πριν το μεσημέρι λόγω σαββατιάτικου ξενυχτιού). Τον Θ. δεν τον σκέφτομαι πια...Η' για να είμαι απόλυτα ειλικρινής δεν τον σκέφτομαι με τον τρόπο που τον ένιωθα πριν κάποιους μήνες. Αρχίζει και γίνεται ανάμνηση. Προχθές, λίγο πριν με πιάσει ο ύπνος αγκαλιά με τη 'Μαντάμ Μποβαρύ', πέρασε από το μυαλό μου η σκέψη του αν εκείνος με σκέφτεται, αν είναι πλέον ευτυχισμένος και για ένα παράλογο δευτερόλεπτο κοίταξα το γραφείο που είχε πάνω του το κινητό μου. Μετά συνήλθα, κοίταξα τη φωτογραφία που έχω κολλήσει πάνω από το κρεβάτι μου που δείχνει εμένα και τον Λ. να κάνουμε μια αγκαλιά (την έβγαλε σε άκυρη φάση ο κολλητός-συγκάτοικος του Λ. και είναι η αγαπημένη μου) και για άλλο ένα δευτερόλεπτο ξανακοίταξα το κινητό μου φλερτάροντας με την ιδέα να στείλω στον Λ. 'σ'αγαπώ'. Αλλά μετά συνήλθα πάλι. Αυτά δεν τα στέλνεις την πρώτη φορά. Τα λες. 6 μήνες μαζί αξίζει να το πεις παρέα με ένα φιλί...